تقريبا 20 سال پيش بود که با بايونيک کماندو آشنا شديم.او اولين شخصيت بازي هاي اکشن بود که از پرش استفاده نمي کرد و به کمک دست بايونيکي خود از سطوح مختلف بالا مي رفت.اين دست فرا تکنولوژيک نه تنها حرکت بايونيک کماندو را آسان مي کرد،بلکه نقش مستقيمي در اکشن بازي هم داشت.بازي با نوآوري هاي بي نظيرش در اکشن توانسته بود توجه منتقدين آن سال ها را به خود جلب کند.سال گذشته يک باز سازي براي اين بازي انجام شد که کاري برجسته و بدون نقص بود و نشان داد که چگونه بعد از گذشت 20 سال مي توان از ايده ي اوليه بايونيک کماندو استفاده کرد و بازي جذابي ساخت.اين روزها بالاخره بيست سال انتظار هواداران براي دنباله بازي تمام شده و کمپاني GRIN به تهيه کنندگي کپ کام ادامه اي بر بايونيک کماندو را منتشر کرده است.
روزگاري کماندو هاي بايونيکي توانستند مانع نابودي نسل بشر شوند و به عنوان قهرمان هاي سرزمين خود شناخته شوند.اما بسياري از آن ها بعد از گذشت زمان ناپديد شده و به دست فراموشي سپرده شدند."ناتان اسپنسر"شخصيت اصلي بازي،بعد از اتفاقات وحشتناکي که پشت سر ميگذارد،سر از زندان در مي آورد.اسپنسر محکوم به مرگ شده و در حال سپري کردن دوران محکوميت خود است تا در نهايت زمان حکم او فرا برسد.در طول دوران محکوميت اسپنسر،تروريست ها به شهر حمله کرده و با فعال کردن اسلحه اي مرگبار،بخش عظيمي از شهر را نابود ميکنند و تلفات بسياري به جا مي گذارند.دولت چاره اي ندارد تا براي فرار از اين بحران،بار ديگر از اسپنسر،قهرمان فراموش شده استفاده کند.اسپنسر به فرماندهي جو گيبسون فرمانده سابق خود وارد شهر مي شود تا تروريست ها را شناسايي کرده و مانع اجراي فعاليت آن ها شود.

اسپنسر دو کار انجام مي دهد،کار اول رسيدن به پايگاه هاي اطلاعاتي دشمن وگرفتن اطلاعات و کار دوم مبارزه با دشمن هاي مختلفي است که در پايگاه ها وجود دارند.در بخش اول با نماي وسيعي از يک محيط بزرگ و پهناور در شهر سروکار داريد،اما تنها بخش کوچکي از اين نما در دسترس شما خواهد بود.بخش بزرگي از شهر که در معرض امواج راديو اکتيو قرار گرفته غير قابل دسترسي است.خيلي سخت است که دور نماي بسيار زيباي شهر را تماشا کرد و نتوان در آن به گشت و گذار پرداخت.وقتي فقط بايد به ديدن بسنده کرد،محيط بزرگ شهر کاملا بي خاصيت مي شود،اما در همين محيط کوچک و بسته،استفاده از پرش هاي بلند بهکمک دست بايونيکي و سرعت گرفتن در هوا کاملا هيجان انگيز و لذت بخش است.در بخش دوم مبارزه با دشمنان بايد از خصوصيات ويژه اسپنسر کمک بگيريد.اولين و مهم ترين اين خصوصيات به کارگيري دست بايونيکي است.اما اسپنسر مدت زيادي است که از دست بايونيکي خود استفاده نکرده،بنابر اين با جلو رفتن در بازي تکنيک هاي فراموش شده اش را به مرور به خاطر مي آورد:دشمنان را با دست بايونيکي اش جذب کرده و به در و ديوار مي کوبد يا وسايل مختلف در محيط (از ماشين گرفته تا تکه سنگ هاي عظيم) را گرفته و به سوي دشمنان پرتاب مي کند.سرعت اين تکنيک ها بسيار بالا و استفاده از آن ها لذت بخش است،اما تعداد آن ها کم است و سازنده ها مي توانستند از پتانسيل اين ايده ي خوب استفاده بيشتري کنند.
روش دوم در مبارزه با دشمن ها استفاده از اسلحه است.استفاده از اسلحه گرم هرگز احساس خوشايند تيراندازي و تخريب را منتقل نمي کند،چرا که نه دشمن ها عکس العمل خوبي در مقابل تير خوردن نشان مي دهند و نه شليک با اسلحه ها تصاوير انيميشني جذابي دارد.

مهم ترين بخش بازي بيست در صد پاياني آن است.جايي که مبارزه با غول ها به اوج خود ميرسد و داستان بازي با استفاده از ميان پرده هايي که تا به حال به شما نشان داده نشده اند به جذاب ترين شکل ممکن روايت مي شودبخش اعظمي از بازي جدا از ديدن تصاوير زيباي شهر،جنگل و گشت و گذار در آن ها تکراري است.دشمن ها با ديدن اسپنسر از روش هاي تکراري براي نابود کردن او استفاده مي کنند و هوش مصنوعي آن ها ساختار بسيار ساده اي دارد.بايونيک کماندو يک بازي ساده و بدون نوآوري اي است.به نظر مي رسد مي رسد که کمپاني GRIN به درستي نتوانسته از ايده اي که در اختيار داشته استفاده کند و روند بازي خيلي زود تکراري مي شود.با اين حال يک بار بازي کردن اين بازي هيچ ضرري ندارد.